Robbie van Erven Dorens overleden (1937-2020)

Deze In Memoriam is geschreven door ons lid Daan Slooter.

Afgelopen weekend is Robbie van Erven Dorens op 83-jarige leeftijd overleden. Onze paden kruisten elkaar voor het eerst in 1980. Hij was voor het eerst betrokken bij de organisatie van het Nederlands Open Golf Kampioenschap van Nederland, ook wel het Dutch Open genaamd. Het was bloedheet die week en Robbie had het voor elkaar gekregen dat Coca-Cola op de afslagplaatsen coolers had geplaatst met blikjes cola daarin. Ik was caddie die week en heb denk ik wel 30 blikjes opgedronken gedurende de rondjes en daarbuiten. Het was nog geen tijd dat de spelers erg op hun intake letten, maar belangrijker was dat dit een voorbode was van de upgrade die het toernooi zou krijgen op het gebied van o.a. sponsoring en spelersfaciliteiten. Zo introduceerde Robbie het tentendorp en de courtesy cars, uniek voor de toernooien van de European Tour. Hij was bijna 25 jaar lang de organisator en promotor van het Dutch Open en bouwde het toernooi uit tot een van de toptoernooien van Europa. In 1981 introduceerde hij de eerste titelsponsor (KLM) en wist in zijn jaren topspelers uit de hele wereld naar Nederland te krijgen. Dat resulteerde in meerdere overwinningen voor spelers zoals Seve Ballesteros en Bernhard Langer. Van 2004 tot en met 2006 waren Robbie en ik mede-toernooidirecteuren voor de nieuwe organisatie en hebben we prachtige dingen meegemaakt en voor elkaar gekregen.

Robbie van Erven Dorens Trofee

Bij zijn afscheid van het KLM Open in 2006 werd mede namens de NGF de Robbie Van Erven Dorens Trofee in het leven geroepen. Deze wordt jaarlijks toegekend aan de beste amateur op het KLM Open. Een passend eerbetoon voor de man die in hart en nieren een golfer was. Hij speelde in de jaren 1956 tot 1970 in Nederlandse golfteams, zowel jeugdteams als amateurteams, waarbij hij ook Nederlands Amateurkampioen werd. Na zijn actieve speelcarrière zette hij zich in voor de golfamateurs. Hij was jarenlang non-playing captain van het Nederlands Amateurteam, waarbij hij onder andere het team meehielp aan de bronzen medaille in het Europees Landenteam Kampioenschap. Zo heb ik Robbie ook jaren als captain meegemaakt en was ik vooral onder de indruk van zijn oog voor detail, zijn organisatorisch talent (dingen voor elkaar krijgen wat andere niet lukten) en zijn kennis en liefde van en voor golf. Hij zorgde er voor dat het de teams aan niets ontbrak en vertrouwde er tegelijkertijd op dat wij zelf onze zaken wel op orde hadden. 

Ooit moesten de koffers open op Schiphol na terugkomst uit Zweden waar we het EK gespeeld hadden. Er was iemand die een te grote hoeveelheid drank en/of sigaretten gekocht had op het vliegveld en ze niet door de douane kreeg. Dus Robbie regelde met de man van de Douane dat wij de hoeveelheid hoofdelijk mochten verdelen, maar dan moesten wel alle koffers open om te kijken of we niks bij ons hadden. Alle koffers gingen open en het bleek dat slechts in mijn koffer alles keurig netjes opgevouwen zat. “Van wie is die koffer?”, riep Robbie. “Van mij,” antwoordde ik. Dat was de conversatie. Hij maakte er kennelijk een mental note van, want tien jaar later refereerde hij er ineens aan. Hem ontging niks. 

In 2019 mocht hij voor het laatst de Robbie van Erven Dorens Trofee uitreiken op het 100ste KLM Open aan Koen Kouwenaar. Hij was wat vergeetachtig geworden en had een jasje uitgedaan, maar zijn ogen glinsterden nog steeds als vanouds. Hij was een heer, een kwajongen, sportman en volstrekt uniek. De Nederlandse golfwereld heeft veel aan hem te danken gehad en dat was andersom gelukkig ook zo. Rust zacht Robbie.

(foto: John de Graaf)